Przed i po stosowaniu Dermagic

Październik 2020 — początek

Pierwszy dzień Kelly na protokole Dermagic w równym stopniu polegał na ustawieniu oczekiwań, co na nakładaniu balsamu. Choroba czarnej skóry połączona z Alopecją X i aktywną infekcją drożdżakową to przypadek, który nie zmienia się z tygodnia na tydzień — zmienia się z miesiąca na miesiąc. Rutyna zaczęła się od codziennego wmasowywania Skin Rescue Lotion we wszystkie zmienione miejsca, delikatnych kąpieli według ustalonego harmonogramu i dyscypliny, by trzymać kurs nawet wtedy, gdy nic widocznie się nie zmieniało.

Grudzień — kryzys

Po ośmiu tygodniach Kelly zaczęła tracić sierść na klatce piersiowej — w nowym miejscu, obok już istniejących ubytków. To moment, w którym większość opiekunów zakłada, że kuracja nie działa, i rezygnuje. Interpretacja Dermagic była dokładnie odwrotna: to normalne. Balsam robił dokładnie to, co miał robić — wypychał drożdżaki na zewnątrz — a widoczne wypadanie sierści było właśnie tym procesem. Zalecenie brzmiało: zamiast codziennie, stosować co drugi dzień.

“Czasami to po prostu konieczne. Nigdy nie chcemy, by pies odczuwał dyskomfort w trakcie kuracji.”

4 grudnia skóra była nadal zaczerwieniona, a sierść wciąż wypadała. Zaledwie tydzień później, 12 grudnia, pojawiły się pierwsze realne oznaki odrostu — drobne kępki nowej sierści przebijające się przez skórę i ustępujące zaczerwienienie. Pod koniec miesiąca Dermagic wstrzymał się z wprowadzeniem Cell Restoration Creme. Kelly nie była jeszcze na to gotowa. Rescue Lotion, rzadsze kąpiele i przyjrzenie się diecie — to był właściwy zestaw na ten etap.

Styczeń–luty — długa prosta

To ta część powrotu do zdrowia, której żadne zdjęcie dobrze nie oddaje. Łuszczenie utrzymywało się tygodniami. Balsam usuwał zainfekowaną skórę i drożdżaki — widoczne jako łuski, odczuwalne jako uporczywe wrażenie, że coś wciąż jest nie tak. To faza, w której silna wola znaczy więcej niż produkt.

“Ważne jest, by stosować Skin Rescue Lotion codziennie — nawet jeśli ogarnia Cię zupełne zniechęcenie.”

Kwiecień 2021 — sierść

25 kwietnia, dokładnie sześć miesięcy od startu, sierść Kelly wróciła — miękka, przypominająca wełnę, nie do odróżnienia od tej, z którą się urodziła. Kilka drobnych miejsc wciąż się uzupełniało. Ale krzywa odwróciła się gdzieś w połowie lutego i wiosną pies na zdjęciach wyglądał jak zupełnie inna pomeranianka.

“Jej nowa sierść wygląda i jest w dotyku dokładnie taka sama jak jej szczenięca — bardzo miękka, jak wełna.”

Prognoza, na którą się nie zgodzili

Zanim postawiono diagnozę, Yogi zdążył już stracić energię, jadł mniej i coraz słabiej reagował na otaczający go świat. Weterynarz uznał problem za kosmetyczny, nałożony na wiek. Gilmanowie nie przyjęli tego jako całego obrazu.

Trzy tygodnie później

Pierwsze zdjęcie w relacji Gilmanów zostało zrobione w połowie czerwca 2010 r., około trzech tygodni od rozpoczęcia stosowania Skin Rescue Lotion. Widać na nim różową, zdrową skórę pojawiającą się w pielęgnowanych miejscach. Ale zmiany, od których zaczynają swoją opowieść, nie kończą się na skórze.

“Oboje z mężem uważamy dziś, że Wasze produkty uratowały Yogiemu życie.”

Wróciły drobne dziwactwa

Dr Adelia (założycielka Dermagic) uprzedziła Gilmanów, że wraz ze skórą powinny wrócić energia i apetyt Yogiego. Wróciły obie rzeczy. Na co nie byli przygotowani — razem z nimi wróciła jego osobowość.

“Najbardziej zdumiewające było to, że wróciły też drobne dziwactwa jego charakteru.”

W wieku szesnastu lat

Mając prawie szesnaście lat — na dalekim skraju oczekiwanej długości życia pomeraniana — Yogi znów był czujny, towarzyski i zainteresowany otoczeniem. Jeden z drobniejszych sygnałów, jakie zauważyli Gilmanowie: przestał potrzebować oddawać mocz trzy razy z rzędu na spacerach — nawyk, który towarzyszył mu od czasów sprzed rozpoczęcia kuracji.

Ich wniosek

“Nie widzimy żadnego innego wyjaśnienia niż poprawa jego zdrowia dzięki stosowaniu Dermagic.”